روز عرفه در تقویم اسلام، تنها یک مناسبت عبادی نیست؛ بلکه لحظهای است که آسمان رحمت الهی به زمین نزدیکتر میشود و دلهای مشتاق، در آستانه گفتوگویی صمیمی با پروردگار قرار میگیرند. در این روز بزرگ، انسان در آینه دعا خویشتن خویش را بازمییابد و در زلال نیایش، غبار غفلت از جان میشوید. عرفه، روز شناخت است؛ روزی که دلها در صحرای عرفات، به بلندای حقیقت چشم میدوزند و زمزمه بندگی در جان مؤمنان طنین میافکند.
اما در روزگار امروز، عرفه تنها خاطرهای از اجتماع حاجیان در سرزمین عرفات نیست؛ بلکه مدرسهای برای بیداری دلها و بازگشت نسلها به حقیقت انسانیت است. در این مدرسه بزرگ، نسل جوان بیش از دیگران مخاطب این پیام الهی است؛ نسلی که آینده جامعه را رقم میزند و میتواند با پیوند میان ایمان، آگاهی و آرمانخواهی، مسیر تازهای برای فردا ترسیم کند.
دعای عرفه امام حسین علیهالسلام، در حقیقت منشور بیداری انسان مؤمن است؛ متنی سرشار از معرفت که انسان را به تأمل در نعمتهای الهی، شناخت جایگاه خویش در عالم و مسئولیت در برابر خداوند و جامعه فرا میخواند. برای جوانان و نوجوانان این سرزمین، این دعا میتواند چراغ راهی باشد در میان پیچیدگیهای جهان معاصر؛ چراغی که نشان میدهد معنویت نه فاصله گرفتن از زندگی، بلکه عمیقتر دیدن حقیقت آن است.
جوانان و نوجوانان آرمانی، در مکتب عرفه میآموزند که ایمان و امید، دو بال پرواز به سوی آیندهاند؛ آیندهای که در آن جوان مؤمن، آگاه و مسئول، نقشآفرین اصلی جامعه خواهد بود. چنین نسلی در برابر چالشها و تردیدهای زمانه، با اتکا به معرفت الهی و روحیه آرمانخواهی، راهی روشن برای خود و جامعه میگشاید.در حقیقت، عرفه میتواند برای نسل جوان نقطهای برای بازنگری در آرزوها و آرمانها باشد.
حجت الاسلام والمسلمین علیرضا شیرنژادرییس مرکز فعالیت های دینی